loader
ΑΡΘΡΑ

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Αναπτυξιακή Δυσπλασία Ισχίου
Developmental Dysplasia of the hip (D.D.H.)
 
Εισαγωγή
Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου που χρειάζεται θεραπεία εμφανίζεται σε ποσοστό 1-2% των τελειόμηνων νεογνών. Είναι 4-8 φορές πιο συχνό στα κορίτσια και αποτελεί την κυριότερη αιτία αρθρίτιδας σε γυναίκες κάτω των 40 χρονών. Η αρθρίτιδα προκαλεί μόνιμους πόνους στο ισχίο, χωλότητα και προβλήματα στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων. Αν παραμείνει αδιάγνωστη ή καθυστερήσει η θεραπεία χρειάζονται πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις που δεν είναι πάντοτε 100% επιτυχείς.

Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση είναι υψίστης σημασίας για να ελαττωθεί η ανάγκη χειρουργικής παρέμβασης.

Το φάσκιωμα (τουλούπισμα) των κάτω άκρων είναι μια κακή συνήθεια που πρέπει να εγκαταλειφθεί γιατί  συμβάλλει στην εμφάνιση D.D.H. Επίσης η χρήση διπλών πανιών (double nappies) δεν έχει καμία θέση στη θεραπευτική αντιμετώπιση του DDH.

Ομάδες υψηλού κινδύνου
  • Ιστορικό D.D.H. σε πρώτου βαθμού συγγενείς (πατέρας, μητέρα, αδέλφια) που χρειάστηκαν θεραπεία
  • Ισχιακή προβολή κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης ανεξάρτητα αν το βρέφος γεννήθηκε με καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό.
  • Σε περίπτωση πολλαπλής κύησης αν  ένα από τα έμβρυα είναι σε ισχιακή προβολή  όλα τα βρέφη της κύησης πρέπει να υποβληθούν σε υπερηχογράφημα ισχύων  μέσα σε  6 εβδομάδες.
                                                         
 Φυσική εξέταση αμέσως μετά τη γέννηση.
Επισκόπηση αξιολόγηση
  • Συμμετρία μήκους κάτω άκρων
  • Συμμετρία γλουτιαίων πτυχών
  • Πλήρης απαγωγή των ποδιών
Το αποτέλεσμα της εξέτασης θεωρείται θετικό όταν υπάρχει:
  • Διαφορά στο μήκος των κάτω άκρων
  • Τα γόνατα βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο όταν αμφότερα τα ισχία και τα γόνατα βρίσκονται σε κάμψη
  • Ελάττωση της απαγωγής των ισχίων
  • Ασυμμετρία γλουτιαίων πτυχών
  • Ψηλαφητό “clunk” με το χειρισμό Ortolani ή Barlow.
    Test Barlow και Ortolani ξεχωριστά για κάθε ισχίο (τα tests αυτά είναι συνήθως αρνητικά μετά τον 3ο μήνα, ενώ η ελάττωση της απαγωγής είναι συνήθως θετική μετά τον τρίτο μήνα).
 
Αν το αποτέλεσμα της πρώτης φυσικής εξέτασης του νεογέννητου είναι θετικό:
  • Παραπομπή σε ορθοπαιδικό
  • Υπερηχογράφημα ισχίου την 3η εβδομάδα. Για τα νεογέννητα γενικά καθυστερούμε το υπερηχογράφημα μέχρι την 3η εβδομάδα λόγω συχνών ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων, εκτός αν η δυσπλασία/αστάθεια του ισχίου είναι κλινικά πολύ εμφανής.
Αν το αποτέλεσμα της πρώτης φυσικής εξέτασης του νεογέννητου είναι αρνητικό(φυσιολογικό):
 αλλά το βρέφος ανήκει στις ομάδες υψηλού κινδύνου, τότε συνιστάται υπερηχογράφημα στις 6 εβδομάδες.
Επί παθολογικού υπερηχογραφήματος παραπομπή σε ορθοπαιδικό.
        
  • GRAF I      Αποδέσμευση.
  • GRAF  II    Επανεξέταση στις 6 εβδομάδες.
  • GRAF III    Θεραπεία με ιμάντες.
  • GRAF IV     Θεραπεία με ιμάντες.
 
Επανεξέταση στις 6 εβδομάδες:
         
Επί θετικών κλινικών ευρημάτων ή αμφιβολίας παραπομπή σε ορθοπαιδικό για κλινική εξέταση και υπέρηχο.Το υπερηχογράφημα μπορεί να γίνει είτε από εξειδικευμένο ακτινολόγο είτε από  ορθοπαιδικό με ευρεία κλινική και χειρουργική πείρα στην αντιμετώπιση της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου ή κάτοχο πιστοποιητικού επιπρόσθετης εξειδίκευσης στο συγκεκριμένο θέμα διάρκειας όχι λιγότερης των 3 μηνών.
 
  • GRAF I      Αποδέσμευση.
  • GRAF  II    Αν το ισχίο είναι κλινικά ασταθές ξεκινά άμεση θεραπεία με ιμάντες.Αν το ισχίο είναι κλινικά σταθερό γίνεται επανεξέταση στους 3 μήνες
  • GRAF III    Θεραπεία με ιμάντες.
  • GRAF IV     Θεραπεία με ιμάντες.
Η φυσική εξέταση για D.D.H. συνεχίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς και με κάθε άλλη ευκαιρία που θα έλθει το παιδί στο γιατρό.   
Επί θετικού ευρήματος ή αμφιβολίας άμεση παραπομπή σε ορθοπαδικό.
Υπερηχογράφημα ισχίου vs ακτινογραφία ισχίου
Για βρέφη κάτω των 4 μηνών προτιμάται το υπερηχογράφημα
Για βρέφη άνω των 6 μηνών προτιμάται η ακτινογραφία
Για βρέφη μεταξύ 4-6 μηνών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ή το ένα ή το άλλο. Η ακτινογραφία όμως είναι πιο προσιτή, έχει λιγότερα ψευδώς θετικά αποτελέσματα, είναι πιο φθηνή με μόνο μειονέκτημα  δόση ακτινοβολίας έστω χαμηλής.
Δεν συνιστάται υπερηχογραφική εξέταση ρουτίνας σε όλα τα νεογέννητα. Μελέτες έχουν δείξει ότι δεν υπάρχει στατιστική διαφορά μεταξύ της γενικευμένης ή επιλεκτικής (υψηλού κινδύνου) χρήσης υπέρηχων για τη διάγνωση D.D.H. που εμφανίζεται καθυστερημένα. Επίσης το γενικευμένο screening οδηγεί σε υπερθεραπεία με ό,τι αυτό συνεπάγεται (οικονομικό κόστος, δημιουργία άγχους στους γονείς, δυνητικός κίνδυνος νέκρωσης κεφαλής μηριαίου κλπ.).
                               
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
  • Newborn and infant Physical Examination Screening Programme Handbook 2016/17 – Public Health England (NHS)
  • Evaluation and Referral for Developmental Dysplasia of the Hip in Infants – Brian A.Shaw, Lee S. Segal and Section on Orthapaedics Pediatrics 2016
  • Detection and Nonoperative Management of Paediatric Developmental Dysplasia of the hip in Infants up to six months of age – American Academy of Orthopaedic surgeons
  • American College of Radiology – ACR Appropriateness Criteria (2013) / Developmental Dysplasia of the Hip - Child
  • Pediatric, Hip Developmental Dysplasia. Department of Health western Australia. Diagnostic image pathway 01 July 2014.

ΑΡΘΡΑ

Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου που χρειάζεται θεραπεία εμφανίζεται σε ποσοστό 1-2% των τελειόμηνων νεογνών. Είναι 4-8 φορές πιο συχνό στα κορίτσια και αποτελεί την κυριότερη αιτία αρθρίτιδας σε γυναίκες κάτω των 40 χρονών. Η αρθρίτιδα προκαλεί μόνιμους πόνους στο ισχίο, χωλότητα και προβλήματα στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων. Αν παραμείνει αδιάγνωστη ή καθυστερήσει η θεραπεία χρειάζονται πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις που δεν είναι πάντοτε 100% επιτυχείς.
Κλινική εξέταση του ασθενή από το χειρουργό.  Αυτό γίνεται τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν από την επέμβαση και επιβεβαιώνεται η διάγνωση κλινικά και με ακτινογραφίες

ΣΥΝΕΔΡΙΑ

Website by BLEND